sábado, 6 de enero de 2024

IMAXINAR


  Nas Brañas levantouse o telón dun frío e chuvioso día...

  Terei que coller paleta e pinceis e falar co meu Amigo se non quero que a morriña se adoñe da Alma...

  Cres, merliño, que os soños poden ser a verdadeira realidade.?

  O universo que consigas IMAXINAR é no que vivirás, Xaquín...

  Aquí tes unhas imaxes de Carril...

  Non as olles só, falaranche se abres as alas e deixas voar o maxín...

  Non escoitas un son envolvente ao solpor, unha música que che transporta ás doces augas do  Ulla, xunguidas coas salgadas da ría máis fermosa do mundo, bicando os beizos de area fina e branca de Cortegada, súa fiel amante...?

  Non hai utopías se voas nas alas do vento, nel están tódalas respostas, Xocas...

  Xa o cantaba Dylan...!!


O Paraíso existe





Xaquin Miguéns Ces

¡AMIGO MÍO!

 Quisiera  llamar a tu puerta y sostener tu cuerpo en un largo abrazo , como el de una madre que cobija sin preguntas porque siente en su corazón la necesidad apremiante del que  tiene  el alma quebrada y cero motivos para arreglarla.

Pero me faltó valor , el miedo me pudo  ¿como puedo guiarte y sacarte del lado oscuro ? ¿ Y si fallo y no consigo llegar a ti y me vence el abatimiento de verte ahí? Quisiera encontrar las palabras que detonaran el amor propio , el instinto de supervivencia , la alegría de ser tu mismo pero en tu mejor versión , la valentía de seguir la luz de los que te queremos y que vuelvas a coger las riendas de tu vida .

Quisiera amigo mío , limpiarte la negrura que acongoja tu gran corazón y darte mi fuerza para encontrar el  camino de vuelta y el calor humano para que nunca más nadie te haga sentir menos .

Quiero ver la risa en tus ojos , los motivos aparecerán poco a poco , pero no te derrumbes , lucha , hazlo porque los años malos ya los batallamos lo que viene ahora es un enredo para tu orgullo . Yo creo firmemente que estás a la altura de mis expectativas y que te subestimaron cuando te dañaron , porque aún roto , eres inquebrantable por naturaleza , que un bajón a los infiernos no nos debilita sólo constata nuestra humanidad . 

Arriba ya!  , mi mano está extendida hacia ti , agárrate con fuerza porque no te soltaré y si caes bajaré a por ti y si hay que morir que sea bailando bajo la lluvia pero no en soledad.

Tu amiga .

    ~ Figueira




martes, 2 de enero de 2024

A RESACA DOS SENTIDOS

 Din que madrugar para disfrutar da Natureza, renderse ante o sorriso dos abrentes, son só verbas saídas da caluga dun tolo...

  Que opinas ti, merliño, que madrugas máis que ninguén para  espallar teu canto mentres ollas a cor dos amenceres nas Brañas.?

  Xaquín, non tod@s entenden o significado do estoupido de cores co que nos saúda cada mañá nosa nai...

  Son, para min, luz que ilumina o camiño, vitaminas que manteñen abertas as alas, música para o espíritu, paz para a Alma, Amigo Xocas...

  A RESACA DOS SENTIDOS logo da borracheira dunha longa noite de soños.

  Amigo merlo, eles o perden...!!

  

  O Paraíso existe 



                                                                  Xaquin Miguéns Ces

CURTOPLACISMO


  "Non hai pecado máis grande que provocar bágoas na cara que nos da seus mellores sorrisos." (Bob Marley)

  A nai Natureza enchóupanos a diario a Alma de máxicos instantes...

  Silenciosos abrentes...

  Caprichosos, e relaxantes, solpores...

  Brillantes, i ensoñadoras, noites...

  E, a pesares, emperrámonos a miúdo en borrar o seu sorriso, en cortarlle as pólas, en que chore...

  A piques de rematar o "cumio do clima" que se celebra en Dubai e, coma sempre, os intereses privados van por diante da necesidade de salvar o Planeta...

  Para mexar e non botar gota, Amigo merlo.

  O CURTOPLACISMO, Xaquín, é a pedra angular, a filosofía que o domina todo...

  Os dirixentes para nada pensan no mundo que deixan ás xeracións vindeiras, poderoso cabaleiro é don diñeiro...

  Chora o Planeta, bágoas de incertidume esbalan polas súas meixelas dende fai tempo, e semella que nada vai con eles, mágoa que nos afecte a tod@s, mal raio os parta.

  No pecado levarémola penitencia, merliño.

  A quen lle importa, Amigo Xocas...?

  

  O Paraíso existe 



                                                              Xaquin Miguéns Ces

ME DUELES TÚ

            

Me duelen todas las miradas

las que me miran

las que se dan

las que se ocultan

me duelen más.


Me duelen los momentos

los vividos

los añorados

los olvidados

los buscados.


Me duelen todas las palabras

las que fueron dichas

las calladas

las ignoradas

las buscadas.


Me duelen los silencios

donde dices todo

donde callas cosas

las palabras feas

también las hermosas.


Me duelen todas las caricias

las que te dí

las que me diste

las que no busqué

las que me pediste.


Y aún así

me duele la distancia

cuando estás cerca

cuando estás lejos

cuando estando a mi lado

lejos...yo te siento!!!


  Paki Espiño.2024


NO LONGO CAMIÑO

 


No longo camiño

d´esta corta vida

topei o amor

que me salvaría

 

das miñas tristuras

en noites valeiras

e gran soidade

soñando contigo

 

con mil pensamentos

i tantas preguntas

agardando por tí

chegou a resposta!

 

n´aquel amencer

da lúgubre noite

espertei do sono

na dura almofada

 

e por compañía

o teu recender

n´unha gran aperta

selando o amor

 

non foi necesário

preguntas banales

nin vagas respostas

para ser amado!!!

  Miguel Alberto,2024

 

 

 

HAI VIDA MÁIS ALÁ DO FRÍO


  "Non te cases nen te embarques", a risco de conxelar os beizos abro a fiestra do martes...

  Por culpa do "arreeiro" non ollo baixar o Ulla, tapa o río un voador manto branco...

  Xélida amence a aldea de Bexo, a pesares escoito soar a música, no ceo do Val xira un carrusel de cores...

   Canta o presumido galo de alas bermellas do veciño, espoldréxanse as galiñas no capoeiro...

  Asoma o astro rei, un arco da vella adobía o  Xesteiras, viran os xirasois sorrindo...

  A porta do hórreo nota que petou o inverno, no niño espalla o merlo seu trino ao abrente...  

  Espertan as criaturas das Brañas, tamén as Almas daquel@s que senten, por baixo que voe o graxo e queira aniñar o páxaro da morriña...

  Soa unha panxoliña, entre redondas e corcheas escoita a Alma o silencio, anuncia a maxia do Nadal o tiovivo...

   No Val de Laiño HAI VIDA MÁIS ALÁ DO FRÍO...!!

  

  O Paraíso existe 




                                                                Xaquin Miguéns Ces