domingo, 18 de febrero de 2024

GUIADIÑOS


   "Que tódalas noites sexan noites de voda...", canta o merlo de mañá nas Brañas recordando a Sabina...

  Quere pórme os dentes longos...?

  Non ía haber reflexión, vou ser breve, os bos perfumes en frascos pequechos, ou eso din.

  O día amencendo, o loro axexando, i eu aínda co cicel na man...

  O que tal hai que facer cando onte mesmo rebotaban as tixolas nas paredes da cova, pobres pinturas...

  Enriba, diranme que non auga na sella, que a lacena está chea de teas de araña e valeira a artesa, e que non me esqueza de fender unhas hachas de carballo, que fai frío e hai que acender a lareira...

  San Valentín, disque é hoxe, merliño.

  Así sódelos humanos, GUIADIÑOS, para mollar sopas unha vez no ano...

  Polo que vexo a cousa xa ven de vello, Xocas, jajajaja...

  "Que tódas as lúas sexan lúa de mel"...!!

 

  O Paraíso existe 



                                                                   Xaquin Miguéns Ces

CAOS

      

Llega a tu vida el caos

cuando amas sin amar

gozas sin gozar

y lloras sin llorar


Llega a tu vida el caos

cuando el amanecer te encuentra

en brazos de la soledad despiertas

y sólo eres, pregunta sin respuesta


Caos y más caos

cuando al buscar su boca

buscar un sabor oculto

en tus sueños de rosa


Al final todo es caos

cuando llegue el momento

de dejar marchar tu alma

en busca de un cuerpo nuevo


Sólo polvo y recuerdo

después de tanto sufrimiento

de ese último viaje

solo eres hombre muerto


Caos y más caos

tu mirada se escapa

a jugar con ilusiones

de una vida pasada


Al final del caos

en esas palabras

que por orgullo no dijiste

y te están volviendo loca.


  Paki Espiño,2024


ABORDAJE EN EL ESTRECHO

 

 El pasado día 9 de febrero de 2024 una zodiac de la Guardia Civil en labores de vigilancia en aguas del Estrecho de Gibraltar ha sido embestida por una narcolancha de 14 metros de eslora y 900 CV de potencia, resultando muertos dos agentes del orden y uno gravemente herido, no ha sido un accidente, si no un ataque con toda la intención de hacer daño, cosa que han conseguido.

 Estos narcos de la droga campan a sus anchas por donde quiera que vayan, comprando silencios a todo el que se interponga en su camino y cuando no lo consiguen hacen lo que ha acontecido en este caso, podría considerarse dos asesinatos terroristas, estos agentes dejan viudas e hijos huérfanos que también sufrirán lo suyo a lo largo de toda su vida.

  Pero lo que más me asombró ha sido las imágenes en televisión cuando han sido detenidos los agresores, los ciudadanos jaleando a estos individuos e insultando al mismo tiempo a las fuerzas del orden.

¿Cuándo llegará el día que todas las autoridades del mundo tomen severas medidas contra el narcotráfico y el terrorismo? Pues esto que ha ocurrido en Barbate es una muestra de lo que acontece en muchos países.

 Mi sentido pésame a las familias de los agentes asesinados y por supuesto a todas las fuerzas del orden que están luchando sin medios adecuados teniendo tres lanchas amarradas a puerto por avería y aún así salieron a cumplir con su deber.

  Miguel Alberto,2024


SORRISOS E NATUREZA


  Ollo pampo cómo no horizonte o espido Pico Sacro exerce de testemuña das diferentes tonalidades de azuis e amarelos, purificadores de todo cánto abranguen...

  Baixan as augas do Ulla bicando as ribeiras das Brañas, agarimosas, transparentes, un espello libre de todo pecado no que podemos mirarnos...

  Escoito na lonxanía o trino do merlo Amigo rachando o silencio dun Val que semella adormiñado...

  Diante do Gran Templo que a Nai Natureza levantou ao abrente sorrío axeonllado...

  A cotío teño a imperiosa necesidade de escoitala e rezarlle...

  Co amencer fálanme os ceos envoltos en neboeiros...

  Cántanme os paxariños piadores nas espadanas das canaveiras...

  Os carrizos e as escribentas nos xuncos dos humidais...

  Tralo solpor adorméceme o arume da flor dos salgueiros...

  Espértame nas noites negras o desavegoso berro da curuxa sinistra.

  Ten unhas pingas o Xocas, dirán aquel@s que non teñen a posibilidade de ollar o abrente, ou quenes miran pero non teñen Alma...

  Son algo máis ca pingueiras, é o meu sentir, que sae voando de moi adentro...

  SORRISOS E NATUREZA, presentes no cadro de cores que nas conversas diarias co meu Amigo, e co Gran Templo do Val por testigo ámbolos dous imos pintando...

  O trino que o merlo vai espallando polas Brañas...!!


  O Paraíso existe




                                                                   Xaquin Miguéns Ces

MUERTOS

   


Nada pertenece a los muertos

pues ellos no necesitan nada

son los vivos los que persiguen

la luz del sol al alba


Los muertos no tienen tiempo

ni discordia ni rencor

los vivos persiguen huellas

desde el fondo de su corazón


Los muertos hablan en silencio

con el miedo de preguntar

quién será el primero

que los va a visitar


Los muertos son una estrella

que tu quieres poseer

pues te deslumbra su fuerza

miedo de creer sin creer


Sin Cielo y sin infierno

a donde se van las almas

cuando abandonan su cuerpo

y se pierden en la nada.

  Paki Espiño, 2024


CUANDO CALLEN LAS ARMAS

                


Cuando callen las armas

y fluya el diálogo

retiremos los tanques

y amarremos los buques


Cuando nuestros soldados

regresen a casa

abrazando a sus hijos

madres y esposas


Cuando los aviones

aterricen en lastre

despejando los Cielos

de su nefasta carga


Cuando todo el transporte

regrese a sus bases

liberando ciudades

y tierras extrañas


En ese gran día

de la libertad

las grandes potencias

firmando la paz


No importan los credos

ni razas del mundo

pero sí, importa el diálogo

entre el ser humano


De una vez por todas

quememos las armas

en ese gran gesto

de “ paz y amistad “


CUANDO todo eso ocurra

habremos ganado

será un gran paso

para la humanidad.

  Miguel Alberto,2024



lunes, 5 de febrero de 2024

MIMOSA


Mimosa que na fraga ergues


o teu corpo ventureiro,


cara o ceo, alongado,


de loiras doas cuberto.


Mentres todo ás túas costas


loce sombrizo e tristeiro,


como o volcán erupciona


magma de lume intenso,


ti estouras en color,


en envolvedor recendo.


Mimosa que na nacenza


antollas berce sinxelo


é a túa galanura


un milagre do inverno.


Silvia Figueiras Dovalo