jueves, 27 de octubre de 2022

FORZAS EXTRAS

 Non sinto as alas, merliño.

  Quizais, Xaquín, teñas a sensación de que están  gastadas de tanto usalas, e  que xa non son quen de sosternos...

  Pero a vida sempre vai darnos segundas oportunidades, e calquer cousa é válida se nos serve de paraugas para resgardarnos do sol que nos queima o corpo ou da chuvia que nos  enchoupa a Alma, e para conseguir que voemos na procura dos nosos soños, por lonxe que os ollemos, pesada sexa a carga que levemos nos brazos, e moitas as bágoas que esbalen polas meixelas para conseguir saír adiante, Amigo Xocas.

  Pode que teñas ás veces a sensación de que as alas xa deron de sí todo cánto tiñan, pero sempre atoparemos esas FORZAS EXTRAS, que descoñecemos ata que nos vemos na obriga de votar man delas...

  De onde saen no sabemos, pero habelas hainas...

  Coma as meigas...!!

 

  O Paraíso existe 





ESTOY EN ESA EDAD

 Estoy en  esa edad...

De  otoño con sabor a primavera...ni 10, ni 15, ni 20,ni 30...

En esa edad que ya no crees todo lo que te cuentan...

en esa edad en la que puedes lograr todos tus sueños y metas...

En esa edad en la que lo que  te propones lo conviertes en retos personales...

En esa edad que tu palabra es la ley con tus hijos porque habla la experiencia...

 En esa edad en que nada importa el que dirán los demás, no  importa el mundo ni la sociedad...

En esa edad que no me importa ni creo en la persona que juzgue mi vida, porque no es feliz en la suya. 

En esa edad en la que ríes de todo, y pocas cosas te hacen llorar...

En esa edad en la que es tan fácil soltar amistades y falsos amores...

 En esa edad que la locura es la veleta de tu vida...

En esa edad en la que a  nada le temes, y a nadie retienes a la fuerza...

En esa edad que eres capaz de todo, lograr por  disciplinada y terquedad. 

En esa edad que ya  no te quedas callado, perdiste el miedo, ganaste duras batallas...

En esa edad en la que entiendo que la felicidad no es el destino, sino la actitud con la que viajo. 

En esa edad que para ser feliz, solo hace falta un poco de cielo azul encima de nuestras cabezas,  un  vientecillo tibio y la paz del espíritu. 

En esa edad de diamante, en esa edad del otoño, en esa edad interesante...40,50,60 y más. 

Sé feliz. 

LSR.




MEMORIAS

 Tengo mis memorias

escritas en un libro

cada noche me duermo en sus hojas

cada noche me duermo contigo,


escribí por escribir

todo lo que sentía

lloré sin llorar

mientras te leía,


palabras que no dicen nada

palabras que son sueños

de aquel que los escribe

de aquel que fue tu dueño,


ahora se cierra este libro

porque se terminó la tinta

no hay más luz que alumbre

la oscuridad de mi alma


  Paki Espiño,2022


RECUERDOS DEL AYER

Siendo yo un camionero

de horarios interminables

viajando noche y día

por los caminos del mundo


siempre ha sido

y así será

jornadas de sol a sol

para ganarse el sustento


temperaturas extremas

veranos mediterráneos

inviernos de Centroeuropa

¡es el pan de cada día!


y...una esposa con hijos

viuda de un hombre vivo

pues sólo ella los cría

en ausencia de su padre


niños que van creciendo

carentes de ese amor

de un padre que sí, les ama

aunque se encuentre ausente


¡qué duro es ganarse el pan!

Alejado del hogar

donde aguarda mi esposa

en nuestro nido de amor.


Miguel Alberto, 2022

P. D. Dedicado a la madre mis hijos. D. E. P.


 Cada vez que me dice que no es tan fuerte como yo, que no tiene mi madera...me asombra de veras.

Porque ni en sueños creí jamás conocer a una niña  que sin mimos  lujos y caprichos 

pelease incansable por conseguir sus sueños .

Que sin respaldo económico, con los codos hincados en sus libros, con las ideas claras y las metas fijas,sin lloriqueos, sin quejas.

Con una maleta  y sola de veras,en un país extranjero esté forjando  su futuro.

¡Y me dice que no es tan fuerte como yo!.¡Mi niña! 

Sin su carisma, sin su lucha y su garra

nunca llegaría a donde quiera,porque esta fortaleza que ella  menta, nació de mi orgullo y de la necesidad,pero la suya, para asombro propio y de extraños surgió de las cenizas de 

un ser desdichado para alzar el vuelo  cada vez mas alto.


 Mano Figueira.




domingo, 23 de octubre de 2022

SE NON FORA O POETA

 

Se o poeta non fora vento

que remexe e voltea,

orballo que maino acae

e a secura refresca.



Se non fora arrepío

que as cernas zarandea,

tremor que do abismo xorde

e os alicerces creba.



Se non fora labarada

que abura e acendra,

louco, inflamado ámago,

ceibe, indómita verba.



¡Qué mudo estaría o mundo

sen o clamor do poeta!


Silvia Figueiras



                                                    Laura Padín

viernes, 21 de octubre de 2022

BAILA

   Espertar i escoitar a ledicia coa que aturuxa o merlo logo da noite de chuvia e vento que nos regalou Armand, chirríame un pouco.

 Que é para ti, merliño, a definición de felicidade...?, atrévome a preguntarlle.

 Métesme nun apuro, a pregunta é para nota, pero tratarei de saír adiante e acadar cánto menos o aprobado. Diría que pequeniñas cousas, Amigo Xocas:

 Os primeiros raios de sol sobre o Val...

 Abrir o wasap pola mañá e atopar un emoticono cun sorriso e un bico de bos días...

 Un consello ou un como estás dun Amig@ que che aprecia de verdade...

 Unha cervexiña fría charlando en moi boa compañía...

 Recibir de improviso o regalo dunha rosa ou unhas margaridas brancas...

 Unha cómplice mirada...

 Un paseo polo Paraíso da Ría escoitando o canto dos páxaros, e ollando dende a ponte sobre o Te un solpor de postal...

 Unha noite de troula bailando, mesmo caia auga a mares...

 Todas elas pequeniñas cousas, ou inmensamente grandes, según as vexan os ollos da Alma, Xaquín...

 Se eres dos que racha os arames da xaula coa mente, dos que adoecen por votar nun charco un tango ou unha muiñeira, vai preocuparche o estado no que queden os zapatos...?

 Vai na procura da felicidade, Amigo Xocas, mesmo o vento che leve o paraugas voando...

 BAILA...!! 

  O Paraíso existe 




   Xaquín Miguéns Ces