REFRÁNS E DITOS POPULARES (recopilados dos séculos XVIII e XIX) (31)

 

  Amor jamais manda; amor sèmpre roga. (Alb. Camino)

 

O que paga a Jan e debe à Andres, tèn que pagar outra vez.

N´o mes de Janeiro sùbete ò outeiro: se ve-l-os teus campos verdejar, pónt´a chorar e, se terrejar, pont´a cantar.

En Janeiro pon o alleiro.

En Janeiro berza vèlla val carneiro.

                                          (ditos populares)

 

As meniñas d´esta terra poucas son e van à menos: hanse de vender à ichavo, coma os jurelos pequenos. (cont. Popular)

 

Cinco justilliños teño de diferente color e cinco amores tamèn par´escolle-l-o mellor.

Justillo: especie de corsé.  (cant. Popular)

 

Os prados quèren procuro; os labràmios, labrador, propietario sin oficio non pòde ser gran señor.  (cant. Popular)

 

Labor feito nada pide ò por facer.

A deuda e o labor sempre veñen a pior.

En todo tratar e pan labrar.

Labra feita, bois ò monte.

S´a noite de Navidad foi luar, labra bèn para sementar: S´a noite de Navidad foi d´escuro, sementa no terron duro.  (ditos populares)

   Jesús Guimarey Mascaró,2021